Fontein

Voorjaar 2007, Salzburg-Oostenrijk. We gingen in de voetsporen van Wolfgang Amadeus Mozart naar Salzburg en Wenen. We kwamen op de Residenzplatz en zagen daar de Residenzbrunnen, de grootste en meest barokke fontein van Midden-Europa, een kunstwerk dat rond 1661 is gemaakt. Je ziet hier maar een gedeelte. Het barst van de symboliek. Ook dat heb ik gefotografeerd, het totaal. Maar voor hier kies ik nu voor deze twee details.
Die stroompjes en fijne waterdruppels, het gaat maar door. Het is subtiel, maar het continueert. Zoals je het wil in het leven. Dat het stroomt, niet stagneert. Al zijn pauzes soms nodig. Als het daarna maar weer doorgaat, het water zijn gang weer kan gaan, het harde weer vloeibaar wordt, niet gekaderd maar vrij huppelend en springend of sijpelend over de rand. Eigenlijk zoals de muziek van Mozart.
Beneden in de waterbron staan vier krachtige zeepaarden (hippocampi) die uit een rots lijken te springen. De 3 Atlanten (reuzen) boven de paarden dragen een groot marmeren bekken op hun schouders. Dit symboliseert de enorme kracht die nodig is om de elementen te beheersen. De drie dolfijnen die in het bekken balanceren houden met hun staarten een kleiner, schelpvormig bekken omhoog. En helemaal bovenop, daar zie je de Griekse zeegod Triton. Hij blaast op een grote schelphoorn (conch) waaruit een hoge waterstraal de lucht inschiet. De fontein en beelden zijn gemaakt van wit marmer dat afkomstig is van de nabijgelegen Untersberg.